niedziela, 21 maja 2017

ROZDZIAŁ 20.

- Już jesteśmy - powiadomił nas spokojnie kierowca, kiedy znaleźliśmy się pod wskazanym przeze mnie adresem. - Pomóc księdzu? - zapytał się z wyraźną troską w głosie.
- Dam sobie radę, dziękuję - odparłem i spojrzałem na mokrą od potu i łez twarz Adrianny. - Mam tylko jedną prośbę - szepnąłem niepewnie. Pan Zdzichu ruchem głowy dał mi do zrozumienia, że mogę mówić. - Jakby pan nikomu nic nie mówił, byłbym wdzięczny, odwdzięczę się jakoś, ma pan mój numer, zrobię co tylko pan zechce - paplałem bez większego sensu, ale starałem się udobruchać jakoś tego mężczyznę.
- W sumie to jest jedna rzecz, którą mógłby ksiądz dla mnie zrobić - zaczął, a ja już widziałem jak będę musiał odkładać każdą moją wypłatę, żeby zapłacić pięćdziesiąt tysięcy za milczenie, ale szybko pozbyłem się tych myśli mówiąc sobie w duchu, że to dobry człowiek.
- Moja córka Zuzia jest w ciąży, ten gnojek zrobił jej dziecko i słuch po nim zaginął, a wiadomo, że dziecko musi być ochrzczone... - mówił nadal szeptem, chciał powiedzieć coś jeszcze ale urwałem mu w połowie zdania.
- Załatwione. Tylko niech pan dzwoni, kiedy dziecko przyjdzie na świat i jaka data by wam odpowiadała, ja się wszystkim zajmę - uśmiechnąłem się ciepło do starszego już mężczyzny. - Gratuluję, dziadku - zaśmiałem się i zsunąłem powoli Adę z siebie. - Czas się ruszyć - mruknąłem i powoli otworzyłem drzwi czując jak zimne powietrze przyjemnie chłodzi moje ciało.
***
Filip siedział w pokoju na swoim łóżku z głową skierowaną w dół. Gapił się w podłogę bez celu. Dlaczego to zrobił? W sumie sam nie potrafił sobie na to odpowiedzieć. Mimo wszystko jednak miał nadzieję, że sprał ją na tyle, coby nic nie pamiętała. Jeszcze przez jakąś chorą gówniarę pójdzie siedzieć.
Jego rozmyślanie przerwało ciche pukanie do drzwi.
- Kto do cholery - mruknął cicho pod nosem i ruszył w stronę drzwi. Adrenalina z wcześniejszej "przygody" otrzeźwiła go, toteż nie było widać, że jest po kilku piwach.
Otworzył drzwi i ujrzał stojącą tam Natalię, która nerwowo bawiła się brzegiem swojej sukienki.
- Natalia, co Ty tu robisz? - zapytał opierając się o drzwi. Poprawił ręką swoje blond rozpuszczone włosy i wpatrywał się w uroczą brunetkę.
- Przepraszam pani profesorze, mogłabym zająć chwilę? - zapytała niepewnie i podniosła na niego wzrok dostrzegając mocnego krwiaka na lewym policzku. Filip nie mówiąc nich przepuścił ją w drzwiach wskazując na łóżko aby mogła tam usiąść.
Zamknął drzwi na klucz, aby nikt im nie przeszkodził w rozmowie i podążył za dziewczyną. Ta jednak nie chciała siadać tylko stanęła w jakiejś odległości od łóżka, natomiast Filip chętnie usiadł opierając łokcie na kolanach w małym rozkroku i przeniósł wzrok na dziewczynę.
- Co się panu stało? - zapytał prędko i podeszła do niego łapiąc go za twarz  muskając kciukiem siniaka, na co Filip delikatnie syknął.
- To nic takiego - odparł podnosząc wzrok najpierw na wyraźny dekolt dziewczyny a potem na jej twarz, którą okalały włosy.
- Trzeba będzie to opatrzyć - szepnęła uśmiechając się zalotnie i schyliła się do niego bardziej muskając ustami jego kość policzkową pokrytą siniakiem.
- Natalia - wychrypiał prosto w jej ucho poprawiając jej włosy.
- Cicho, nie przerywaj - odparła i przywarła ustami do jego ust pogłębiając coraz mocniej pocałunek co jakiś czas gryząc go w wargę.
Ręka Filipa coraz śmielej przesuwała się wyżej po udzie dziewczyny, aż w końcu zatrzymała się na pośladku. Przyciągnął mocno do siebie i zmusił ją, aby ta usiadła mu na kolanach. Ze swoimi pocałunkami schodził coraz niżej przechodząc przez ucho, szyję aż w końcu zatrzymując się na dekolcie Natalii, a ta cicho jęknęła.
***
- Wiktor, to tak bardzo boli - popłakiwała cicho Ada wtulając się w moją szyję.
- Wiem skarbie, wiem - uspokajałem ją, choć tak naprawdę nie wiedziałem przez co ta dziewczyna przechodzi. Pierwszy raz zdarzyło się, żebym miał do czynienia z dziewczyną, którą niedawno zgwałcono. Powinniśmy jechać na pogotowie, ale to tylko jeszcze bardziej rozhisteryzowało dziewczynę, to samo dotyczyło policji. Wyjąłem z kieszeni klucze, które wcześniej w samochodzie dała mi Ada. Przekręciłem kluczem dwa razy, aż zamek ustąpił i wszedłem z dziewczyną do przedpokoju nadal trzymając ją na rękach. Następnie nogą starannie je zamknąłem i od razu skierowałem do jej sypialni. Położyłem dziewczynę na łóżku i zaświeciłem światło. Dopiero teraz dostrzegłem, że na jej koszulce i spodniach znajdują się ślady krwi i skrzywiłem się na myśl o bólu, który czuła, czuje i pewnie przez resztę życia będzie czuła. Usiadłem obok niej i obserwowałem, czułem, że łzy pchają mi się do oczu, ale nie mogłem płakać, bo gdyby się ocknęła to jeszcze bardziej by ją to zmartwiło.
- Zostań tu ze mną - wychrypiała szukając mojej dłoni na oślep.
- Jestem przecież - zapewniłem i splotłem nasze palce całując ją w dłoń.
- Możesz zostać tutaj na noc? Proszę, połóż się obok mnie - poprosiła błagalnym tonem i spojrzała wzrokiem pełnym bólu. Nie mogłem postąpić inaczej. 

7 komentarzy:

  1. Przepraszam, że tyle musiałyście na to czekać. Mam nadzieję, że się podoba :)

    OdpowiedzUsuń
  2. Opłacało sie czekać ;) piszesz coraz lepiej (oczywiście od początku było dobrze) ;* Ale zaraz zaraz to Filip zgwałcił Adę?! Myślałam ze jeszcze nie zdążył....

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Pisząc tamten rozdział zapomniałam kompletnie o tej sytuacji, wróć proszę do 19 i w pierwszym akapicie dopisalam kawałeczek :) Przepraszam za problem.

      Usuń
  3. Piszesz naprawdę w bardzo ciekawy sposób. Taka moją mała sugestia, ale nie bierz tego jako błąd. Broń Boże... Możesz bardziej rozwijać myśli Wiktora i Ady.
    Mimo wszystko doskonały wpis 😘😘 jak zawsze 😍

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. O, pojawił się ktoś nowy! :)
      Spokojnie, takie sugestie mnie podbudowują. Pisałam cały czas tak, bo z doświadczenia wiem, ze lepiej czyta się dialogi niż opisy, ale skoro się domagasz to wezmę to pod uwagę przy następnym wpisie.
      Cieszę się, że się podoba! ❤

      Usuń
  4. No proszę, proszę, rozkręcasz się młoda :D. U mnie dziś również pojawił się nowy wpis ;). http://ciernisteuczucie.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  5. Po powrocie do domu oczywiście wbijam! <3

    OdpowiedzUsuń