Filip ciężko dysząc opadł na Natalię tak, aby jej nie zgnieść.
- O kurwa - zaklął i próbował wyrównać oddech patrząc na dziewczynę, która powoli zaczynała dochodzić do siebie. Filip uśmiechnął się pod nosem i przejechał dłonią po jej policzku. - Wiesz, że nie będziesz mogła tu zostać, prawda? - upewnił się, po czym sturlał się z dziewczyny przyganiając ją do swojej klatki piersiowej.
- Wiem, ale daj mi jeszcze z Tobą tutaj poleżeć, panie profesorze - poprosiła i trąciła nosem jego policzek. - Mogłabym tak codziennie - mruknęła i wtopiła się ponownie w jego usta, lekko przygryzając dolną wargę.
Później nagle usiadła na nim okrakiem i przyglądała mu się spod przymrużonych powiek. Filip przejechał dłonią po jej udzie, ale dziewczyna szybko zabrała dłoń kładąc na swoich ustach jego dwa palce przygryzając je lekko.
- Co Ty ze mną robisz, dziewczyno? - wychrypiał i przyglądał się jej cały czas w osłupieniu, ta z kolei uśmiechnęła się chytrze widząc, że doprowadziła dorosłego mężczyznę do ekstazy. Nie oczekiwała powtórki po tym co zaszło parę minut temu, czuła satysfakcję. - Gdzie się wybierasz? - zapytał blondyn przekręcając się na bok opierając głowę na dłoni.
- Sam powiedziałeś, że nie mogę tutaj zostać, więc się zbieram - uznała Natalia zabierając ze sobą kołdrę, którą mogła się szczelniej okryć, żeby pójść doprowadzić się do ładu. Nie mogła przecież pokazać się Paulinie, że do czegokolwiek doszło. Wolała, żeby pod wpływem emocji Filip sam jej to powiedział. Dziewczyna po raz kolejny tego wieczoru uśmiechnęła się chytrze przyglądając się uważnie swojemu odbiciu w lustrze dostrzegając parę malinek na brzuchu, jedna znalazła się nawet na dekolcie, więc przy dobrej pogodzie i ładnych ciuchach koleżanka będzie mogła zauważyć, co jej obiekt westchnień zrobił.
Brunetka szybko wskoczyła pod prysznic myjąc się dokładnie, aby zmazać z siebie resztki mężczyzny z siebie.
***
- Uciekam już, liczę na jakiś rewanż za dzisiejszą noc, mam nadzieję, że się wykażesz - zaśmiała się cicho Natalia i podeszła do Filipa, żeby ostatni go pocałować.
- Mogę odwdzięczyć się teraz - wymruczał jej do ucha przytrzymując ją, kiedy próbowała się od niego odsunąć.
- Brzmi kusząco, ale wolę poczekać, żeby mógł się pan wykazać - uśmiechnęła się i ruszyła do drzwi kręcąc biodrami.
- Wiem, co próbujesz zrobić - zaśmiał się cicho rozkładając się wygodniej na łóżku prezentując wszystko co mógł, ponieważ nadal pozbawiony był kołdry, której Natalia nie raczyła przynieść z łazienki. Dziewczyna odwróciła się napięcie otwierając powoli drzwi, przyłożyła palec do ust dając tym samym do zrozumienia, że ma się uciszyć, po czym zniknęła w ciemności rozciągającej się za drzwiami. Filip później słyszał już tylko tupanie po schodach, aż w końcu ucichło, więc Filip wywnioskował, że Natalia jest już w swoim pokoju.
Opadł ciężko na plecy i położył na twarzy dłonie po czym wypuścił z płuc ciążące tam powietrze.
- Chłopie, co Ty robisz? - zapytał się sam siebie i niechętnie ruszył się do łazienki, żeby przynieść kołdrę.
***
- O, jesteś - zauważyła Paulina. - Gdzie Cię wywiało? - dopytywała przyjaciółka. Wyłoniła się spod kołdry i zaświeciła lampkę stojącą na szafce obok łóżka.
- A tu i tam - odparła od niechcenia Natalia i szybko pozbyła się sukienki po czym wskoczyła do łóżka.
- Taka zmęczona jesteś? - zapytała zgryźliwie Paula.
- Boże, możesz dać mi święty spokój i już mnie nie wypytywać? - warknęła Natalia, a współlokatorka faktycznie trzymała już dziób na kłódkę.
- O kurwa - zaklął i próbował wyrównać oddech patrząc na dziewczynę, która powoli zaczynała dochodzić do siebie. Filip uśmiechnął się pod nosem i przejechał dłonią po jej policzku. - Wiesz, że nie będziesz mogła tu zostać, prawda? - upewnił się, po czym sturlał się z dziewczyny przyganiając ją do swojej klatki piersiowej.
- Wiem, ale daj mi jeszcze z Tobą tutaj poleżeć, panie profesorze - poprosiła i trąciła nosem jego policzek. - Mogłabym tak codziennie - mruknęła i wtopiła się ponownie w jego usta, lekko przygryzając dolną wargę.
Później nagle usiadła na nim okrakiem i przyglądała mu się spod przymrużonych powiek. Filip przejechał dłonią po jej udzie, ale dziewczyna szybko zabrała dłoń kładąc na swoich ustach jego dwa palce przygryzając je lekko.
- Co Ty ze mną robisz, dziewczyno? - wychrypiał i przyglądał się jej cały czas w osłupieniu, ta z kolei uśmiechnęła się chytrze widząc, że doprowadziła dorosłego mężczyznę do ekstazy. Nie oczekiwała powtórki po tym co zaszło parę minut temu, czuła satysfakcję. - Gdzie się wybierasz? - zapytał blondyn przekręcając się na bok opierając głowę na dłoni.
- Sam powiedziałeś, że nie mogę tutaj zostać, więc się zbieram - uznała Natalia zabierając ze sobą kołdrę, którą mogła się szczelniej okryć, żeby pójść doprowadzić się do ładu. Nie mogła przecież pokazać się Paulinie, że do czegokolwiek doszło. Wolała, żeby pod wpływem emocji Filip sam jej to powiedział. Dziewczyna po raz kolejny tego wieczoru uśmiechnęła się chytrze przyglądając się uważnie swojemu odbiciu w lustrze dostrzegając parę malinek na brzuchu, jedna znalazła się nawet na dekolcie, więc przy dobrej pogodzie i ładnych ciuchach koleżanka będzie mogła zauważyć, co jej obiekt westchnień zrobił.
Brunetka szybko wskoczyła pod prysznic myjąc się dokładnie, aby zmazać z siebie resztki mężczyzny z siebie.
***
- Uciekam już, liczę na jakiś rewanż za dzisiejszą noc, mam nadzieję, że się wykażesz - zaśmiała się cicho Natalia i podeszła do Filipa, żeby ostatni go pocałować.
- Mogę odwdzięczyć się teraz - wymruczał jej do ucha przytrzymując ją, kiedy próbowała się od niego odsunąć.
- Brzmi kusząco, ale wolę poczekać, żeby mógł się pan wykazać - uśmiechnęła się i ruszyła do drzwi kręcąc biodrami.
- Wiem, co próbujesz zrobić - zaśmiał się cicho rozkładając się wygodniej na łóżku prezentując wszystko co mógł, ponieważ nadal pozbawiony był kołdry, której Natalia nie raczyła przynieść z łazienki. Dziewczyna odwróciła się napięcie otwierając powoli drzwi, przyłożyła palec do ust dając tym samym do zrozumienia, że ma się uciszyć, po czym zniknęła w ciemności rozciągającej się za drzwiami. Filip później słyszał już tylko tupanie po schodach, aż w końcu ucichło, więc Filip wywnioskował, że Natalia jest już w swoim pokoju.
Opadł ciężko na plecy i położył na twarzy dłonie po czym wypuścił z płuc ciążące tam powietrze.
- Chłopie, co Ty robisz? - zapytał się sam siebie i niechętnie ruszył się do łazienki, żeby przynieść kołdrę.
***
- O, jesteś - zauważyła Paulina. - Gdzie Cię wywiało? - dopytywała przyjaciółka. Wyłoniła się spod kołdry i zaświeciła lampkę stojącą na szafce obok łóżka.
- A tu i tam - odparła od niechcenia Natalia i szybko pozbyła się sukienki po czym wskoczyła do łóżka.
- Taka zmęczona jesteś? - zapytała zgryźliwie Paula.
- Boże, możesz dać mi święty spokój i już mnie nie wypytywać? - warknęła Natalia, a współlokatorka faktycznie trzymała już dziób na kłódkę.
No nieźle... Jestem strasznie ciekawa jak się to wszystko dalej potoczy z Filipem, czy się zmieni? Czekam na kontynuacje ;)
OdpowiedzUsuńBuziaczki ;*
Na to musisz niecierpliwie czekać :D
UsuńMua ;*
Przepraszam wszystkich, że tak długo czekaliście, ale chwilowy brak weny, w zakochańcach mała przerwa, dużo pracy u mnie i tak jakoś wyszło..
OdpowiedzUsuńPozdrawiam :)
Nareszcie! Kochana ile można czekać😘😘 super, że robisz "przerwę od naszych zakochańców" 💓 Zastanawiam się co jeszcze Filip zrobi 🤔 Pozdrawiam😘
OdpowiedzUsuńJak się rozkręcisz to o Filipie się będzie lepiej czytało, jak o "zakochańcach" ;)
OdpowiedzUsuńZobaczymy zobaczymy 😘 Ale zakochańców nikt nie przebije, a ją już za nimi tęsknię ... Zresztą jak za każdym nowym wpisem 😁💗
Usuń