Na pierwszej lekcji był j. polski z wychowawczynią, p. Kruk. Kobieta kompletnie bez podejścia do życia, traktowała uczniów surowo, nigdy się nie uśmiechała.
- Możecie się spakować, zaraz zadzwoni dzwonek - odparła kiedy omówili już dzisiejszą lekcję. Usiadła za biurkiem, otworzyła dziennik i coś w nim zaczęła pisać.
- Aha, zapomniałam wam powiedzieć - odchrząknęła. - Szykuje się wycieczka jesienna, wyjazd w góry na trzy dni w środku tygodnia, nie wiem kto to wymyślił - prychnęła. - Wycieczka teraz, bowiem później musicie ostro pracować, wiele zaliczeń was czeka więc nie będzie czasu. Potem ewentualnie możecie jechać przed zakończeniem roku - dodała i zaczęła ilustrować wzrokiem każdego ucznia.
- A jaki nauczyciel jedzie? - zapytał Przemek mierząc się z nauczycielką wzrokiem.
- Nie chcę wam ani sobie psuć wyjazdu, więc ja nie jadę, za stara już jestem na chodzenie po górach - odpowiedziała opryskliwie a ktoś z końca klasy się zaśmiał.
- Jadą mężczyźni, bo oni dadzą sobie radę z taką niecywilizowaną młodzieżą. Jedzie Wiktor i jeśli pamięć mnie nie myli to jeszcze Filip - odpowiedziała, a Adriannę wbiło w krzesło.
- Świetnie. Jedna wycieczka i jeszcze na nią nie pojadę - pomyślała i westchnęła.
- No to świetnie! - ucieszył się Przemek, a zaraz z nim Rafał, Sebastian i Tinka,
***
- Hej i jak? - zapytał z entuzjazmem Przemek doganiając Adę.
- Zależy o co pytasz - odparła i zdobyła się na uśmiech.
- Jedziesz na wycieczkę? - odpowiedział i usiedli na ławce.
- Nie wiem, muszę się zastanowić... Nie wiem co przez ten czas mogłabym zrobić z kotem, poza tym dziś jadę po drugiego więc ciężko trochę - westchnęła, a kolega zrobił niezadowoloną minę.
- Na pewno coś wykombinujesz, liczę na to! - pocieszył i objął dziewczynę.
***
- Cześć stary! Jak tam weekend? - zapytał Filip, nauczyciel biologii.
- A powiem Ci, że ciężko - westchnął Wiktor i pociągnął łyk kawy. - Masa obowiązków, jak zawsze - dodał i spojrzał na swojego przyjaciela.
- Spoko luz, wyluzujemy na wycieczce. Swoją drogą, widziałeś tę nową dziewczynę? Niezła jest - zaśmiał się Filip i zabawnie poruszył brwiami.
- Widziałem, ale pamiętaj, że jestem księdzem i nie dostrzegam piękna tak jak Ty - odpowiedział i na samą myśl o Adriannie i o tym, w jaki sposób Filip o niej myśli ogarnęła go złość. Chciał jak najszybciej skończyć ten temat, ale wiedział, że na wycieczce nie da mu żyć, jeśli Ada pojedzie.
Filip przysiadł obok niego na krześle dolewając kawy Wiktorowi i sobie.
***
- Gdzie nam zniknęłaś? - zapytała Paulina dosiadając się do Ady, przerwa na szczęście jeszcze trwała, a po niej miała być religia. - Mam nadzieję, że jedziesz na wycieczkę? Założyłam się z Natalią, której uda się uwieść Filipa - dodała i po chwili się zaśmiała. Adrianna spojrzała na nią zdziwiona mając nadzieję, że jej koleżanka żartuje.
- Pokręcone jesteście, prawie w to uwierzyłam - zażartowała brunetka, tymczasem Paula pokręciła przecząco głową.
- Nie żartowałabym z takich rzeczy. Filip podoba nam się odkąd pamiętam i zawzięcie walczymy ze sobą odkąd pamiętam. Teraz będzie okazja - odparła Paulina. - Aż nie mogę się doczekać, kiedy zanurzę rękę w jego długich, blond włosach i zaczniemy się całować. Wygraną mam w kieszeni - zaśmiała się diabelsko.
- Spoko luz, wyluzujemy na wycieczce. Swoją drogą, widziałeś tę nową dziewczynę? Niezła jest - zaśmiał się Filip i zabawnie poruszył brwiami.
- Widziałem, ale pamiętaj, że jestem księdzem i nie dostrzegam piękna tak jak Ty - odpowiedział i na samą myśl o Adriannie i o tym, w jaki sposób Filip o niej myśli ogarnęła go złość. Chciał jak najszybciej skończyć ten temat, ale wiedział, że na wycieczce nie da mu żyć, jeśli Ada pojedzie.
Filip przysiadł obok niego na krześle dolewając kawy Wiktorowi i sobie.
***
- Gdzie nam zniknęłaś? - zapytała Paulina dosiadając się do Ady, przerwa na szczęście jeszcze trwała, a po niej miała być religia. - Mam nadzieję, że jedziesz na wycieczkę? Założyłam się z Natalią, której uda się uwieść Filipa - dodała i po chwili się zaśmiała. Adrianna spojrzała na nią zdziwiona mając nadzieję, że jej koleżanka żartuje.
- Pokręcone jesteście, prawie w to uwierzyłam - zażartowała brunetka, tymczasem Paula pokręciła przecząco głową.
- Nie żartowałabym z takich rzeczy. Filip podoba nam się odkąd pamiętam i zawzięcie walczymy ze sobą odkąd pamiętam. Teraz będzie okazja - odparła Paulina. - Aż nie mogę się doczekać, kiedy zanurzę rękę w jego długich, blond włosach i zaczniemy się całować. Wygraną mam w kieszeni - zaśmiała się diabelsko.
Ohoo wycieczka ^^ coś czuje, że będzie fajnie :D
OdpowiedzUsuńBędzie, koniecznie zaglądaj! ♥
UsuńRobi się coraz ciekawiej :D I już wiadomo, że autorka woli blondynów^^ Wiktor, Filip... haha :D Czekam na ciąg dalszy :3
OdpowiedzUsuńRozgryzłaś mnie :D
UsuńAle zdradzę, że Wiktor ostro pokłóci się z Filipem, a Paulina dopnie swego ;)
Pozdrawiam ;*