piątek, 28 kwietnia 2017

ROZDZIAŁ 14.

- Hej, to jedziemy dziś po nowego współlokatora? - uśmiechnął się promiennie, kiedy wszyscy wyszli już z klasy i została tam tylko Adrianna. Podszedł do dziewczyny wolnym krokiem i usiadł na ławce patrząc jej cały czas w oczy. Widać było, że dziewczyna nadal jest przejęta tym wszystkim co się wczoraj wydarzyło i wydawać by się mogło, że chce się od niego odciąć.
- Nie chciałabym Ci robić problemu...- zaczęła niepewnie, ale w sumie to nawet nie wiedziała co tak naprawdę chce mu powiedzieć.
- Słuchaj - przerwał jej w zamyśleniach. - Jeszcze w sobotę nie miałaś nic przeciwko temu, jeśli uważasz, że to co się wczoraj wydarzyło miało jakiś negatywny wpływ na nasze relacje, to muszę Cię poinformować, że się mylisz. Chcę Ci tylko pomóc. Wiem, że wtedy tego potrzebowałaś, chciałbym Ci to dać ale najzwyczajniej w świecie nie mogę, zrozum... Nie odetniesz się ode mnie nawet jeślibyś tego chciała - dokończył i złapał ją za ramiona, po czym zmusił ją, żeby na niego spojrzała. 
- Nie to chciałam Ci powiedzieć - odchrząknęła i dotknęła jego dłoni, żeby zdjąć je z ramion. 
- A więc rozumiem, że jesteśmy umówieni - puścił jej oczko i oboje wyszli z klasy śmiejąc się z różnych głupot. 
- Aha, mam nadzieję, że jedziesz na wycieczkę? - zadał pytanie, którego obawiała się dziewczyna, jeszcze nie do końca opracowała jak wybrnąć z tej sytuacji.
- A co zrobię z kotami? To trzy dni w końcu - westchnęła, a Wiktor wbił ręce do kieszeni swoich dżinsów.
- Mogę znaleźć im miejsce na ten czas - odparł, a Ada otworzyła szerzej oczy. - Mój brat uwielbia koty, może się nimi zająć... Jego córka pewnie się ucieszy. Nie chcę, żebyś marnowała wolny czas tylko dlatego, że nie masz z kim zostawić zwierząt. Wszystko się da załatwić, poznasz się lepiej z klasą. Nie daj się prosić - dodał i spojrzał na dziewczynę tym spojrzeniem, które totalnie rozkładało ją na łopatki. 
Przez korytarz zmierzał właśnie nauczyciel biologii, Filip, przyjaciel księdza Wiktora. 
- Jedziemy razem z Filipem - powiedział wskazując dłonią na wysokiego, długowłosego blondyna. 
- Cześć Ada - przywitał się mężczyzna i podał dziewczynie rękę, a swojego przyjaciela klepnął w plecy. - Co mnie obgadujesz skubańcu? - zapytał kapłana, a ten zaczął się tłumaczyć, że tylko opowiada uczennicy o wycieczce.
- Jedź z nami, będzie świetnie - nalegał Filip.
- Przemyślę sobie wszystko i dam koniecznie księdzu znać - uznała dziewczyna zważając na to, żeby nie zwrócić się do Wiktora na "Ty", ponieważ ustalili, że w szkole będą tak jak inni. - To ja już lecę, do widzenia! - pożegnała się szybko i poszła szukać swoich koleżanek.
- I co, niezła, nie? - szepnął Filip, a Wiktor przewrócił oczami.
- Kiedy Ty się nauczysz, że nie powinieneś uganiać się za swoimi uczennicami? - warknął kapłan.
- A przestań, ja się nie uganiam, tylko doceniam piękno - zaśmiał się.
- Jasne, szkoda, że doceniasz piękno na wysokości klatki piersiowej i trochę niżej - westchnął tamten i ruszyli w kierunku pokoju nauczycielskiego. 
-Dzień dobry, pani profesorze - przywitały się chórem koleżanki Adrianny, Paulina i Natalia.
- Witam was, młode damy - odpowiedział jakby takie odzywki były dla niego codziennością i odwrócił się za nimi, żeby zilustrować ich tyły. 
***
- Widziałaś jak się do mnie uśmiechnął? - zapytała podekscytowana Natalia, a Paula przewróciła oczami.
- Wyolbrzymiasz - westchnęła. - To i tak mnie uda się go uwieść na wycieczce, zobaczysz - dodała, puściła przyjaciółce oczko i weszła do toalety.
- No nie wydaje mi się - powiedziała Natalia pod nosem i podążyła za przyjaciółką, jeśli tak można nazwać kogoś, kto bez przerwy ze sobą rywalizuje. 

5 komentarzy:

  1. Nie mogę się doczekać wycieczki 😁

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Cieszę się! :)
      A Ty zamierzasz jeszcze coś pisać na "zakazane uczucie"? Wciągnęłam się wczoraj niesamowicie i chętnie poczytałabym jeszcze! ;-)

      Usuń
    2. Hmm.. z tego co pamiętam to prowadziłam bloga "marzenia pozostają marzeniami " Ale gdzieś się zgubił bo dawno mnie tam nie było:)

      Usuń
    3. A zakazane uczucie tylko obserwuje :)

      Usuń
    4. A to przepraszam, mój błąd :)

      Usuń